Het was weer zo ver: Frits zou deze zomer voor de tweede keer meegaan op vakantie. Het wordt wel een andere vakantie dan de eerste in de Ardennen. We gaan namelijk naar Italië! Omdat het weer daar erg warm zou zijn, hadden we de nodige voorbereidingen getroffen: Speciale plek voor frits in de auto waar de ventilatoren Frits ook nog konden bereiken, een speciale Gell-halsband die zijn halsslagaders koel houdt en hier ook eeen gell-kleedje van ter verkoeling. Alles was ingeladen en we konden vertrekken!

We reden niet in één keer door naar Italië. We hadden voldoende stops en overnachtingen op zowel de heen- en terugweg, maar aan Frits hadden we geen kind. Wat is hij rustig gebleven in de auto! Hij had dan ook wel genoeg ruimte om af en te zijn benen te strekken of in verschillende posities te gaan liggen. Maar het grootste deel van de tijd lag hij rustig te slapen of keek hij lekker (achterstevoren) naar buiten.

In Italië hadden we een appartement op de begane grond met een eigen stuk tuin voor de hond. Frits vond het wel even spannend zo’n nieuwe omgeving, maar zodra zijn eigen kleedje (nog uit de bench van vroeger) neergelegd was, kwam hij goed tot rust. Hij mocht daar gewoon los rondlopen, maar bleef altijd in de buurt. Vaak ging hij ook in de deuropening van het appartement liggen waar het koeler was, om de boel te bewaken.

We merkten wel dat Frits het logischerwijs veel sneller warm had. Na twee keer een balletje gegooid te hebben moesten we weer een pauze inlassen om oververhitting te voorkomen. Frits zelf zal zijn grens hierin niet zo snel aangeven. Hij doet àlles om te kunnen spelen! Op een gegeven moment hebben we een strand ontdekt waar strandgangers hun honden mee naartoe mochten nemen.

Frits vond het helemaal leuk! Hoewel hij nog nooit eerder echt gezwommen had, ging hij nu wel vrolijk achter het balletje aan de zee in. Het was goed te zien dat hij niet gewend was om te zwemmen. Af en toe kopje onder bij een hoge golf en heel de tijd zwemmen met zijn bek open, waardoor hij flink wat zeewater binnen kreeg, wat voor de nodige darmperikelen zorgde. Hij vond de verkoeling in ieder geval heerlijk, maar het was duidelijk dat hij ronddobberen óp het luchtbed een betere optie vond dan heen en weer zwemmen.

Na een week Italië was het tijd om weer richting Nederland te vertrekken, maar niet voordat we een stop hadden gemaakt in Zwitserland bij het dorpje Entlebuch!!

Zwisterland vonden wij een heerlijk land om in de zomer te kunnen wandelen met de hond. De natuur is prachtig en er is zoveel ruimte waar Frits zich profileerde als een echte Zwitserse Entlebucher Sennenhond. Het was erg leuk voor de foto’s om Entlebuch te bezoeken, maar helaas hebben we geen andere entlebuchers kunnen vinden. Wel  in andere Zwisterse dorpen die we bezocht hebben kwamen we er een paar tegen. Toch werd aan ons vaak gevraagd of Frits een Appenzeller was. De Entlebucher bleek zelfs bij de Zwitserse bevolking niet heel erg bekend te zijn.

Wij zijn in ieder geval enorm enthousiast over deze vakantie. In het begin vonden we het zelf best spannend, want de vakantie zou heel anders worden dan we gewend waren zonder hond. Maar we hebben alle 3 enorm kunnen genieten van elkaar, de omgeving en het weer. Zeker voor herhaling vatbaar in ieder geval!

En wat waren we enorm trots op ons enorm brave, lieve en spontane Entlebuchertje, zo eentje zouden we iedere hondenliefhebber gunnen!

7 oktober 1007

De najaarswandeling, georganiseerd door de Entlebucherclub, vond dit jaar plaats op het strand ter hoogte van Noordwijkerhout.

Het was onze eerste clubwandeling met Frits. Doordat Jannes zijn enkelband gescheurd had, kon hij helaas niet mee om dit spektakel mee te maken.

Doordat Sanny nogal wat moeite had met het vinden van de ontmoetingsplaats, kwam zij precies op tijd aan op de afgesproken plek. Het startsein om met de wandeling te beginnen was net gegeven.

Wat was het leuk om zoveel Entlebuchers bij elkaar te zien. Reuen, teefjes van alle leeftijden door elkaar. Het exacte aantal honden dat aanwezig was, was bij ons niet bekend. Maar het leken er wel een stuk of 30!

De fokster van Frits, Monique Bertels, en haar dochter waren er ook allebei met (moeder) Body en (zusje) Senna. Hoewel Frits erg opgewonden was, verliep de wandeling richting strand door de duinen erg rustig. Af en toe een beetje trekken aan de riem, maar toch nog wat afwachtend. Ook voor de passerende fietsers op het smalle pad keek Frits niet op of om. Hij gedroeg zich voorbeeldig. Omdat Frits de laatste tijd een redelijk Testosteron-bommetje bleek te zijn, waren we eerst wat huiverig hoe hij zich zou gedragen naar andere reuen. Maar ook hier was niks van te merken de hele dag.

 Toen we eenmaal de klim door de duinen gehad hadden, kwamen we aan op het strand. Alle honden werden losgelaten. Het was erg leuk om te zien dat de honden óf meteen de zee in renden, óf eerst eens gingen snuffelen wie wie nou was. Frits, zo hyperactief als hij soms kan zijn, rende alleen maar als een kip zonder kop van links naar rechts over het strand. Hij schreeuwde nog net niet: VRIJHEID!!

 Eenmaal uitgeraasd werd Frits ook wat socialer en ging hij lekker spelen met de andere honden. Ik maakte me niet druk dat ik hem kwijt zou raken tussen al die entlebuchers. Alle honden waren erg oplettend naar hun baasjes en hielden die dan ook goed in de gaten. Af en toe voelde je een vreemde neus tegen je hand en dan gingen ze snel weer verder zoeken naar de baas die bij hun hoorde.
Doordat het heerlijk weer was, waren er ook veel paarden te vinden op het strand. Ik was even bang dat Frits met ze mee zou lopen, dat is hij immers zo gewend, maar hij had goed door dat Sanny niet te paard was. De paarden hadden vandaag Frits zijn interesse niet. Al die honden die er hetzelfde uitzagen, echter wel!

Frits kon geen genoeg krijgen van het spelen, het zand en zelfs het water! Echt zwemmen deed hij niet, maar pootje baden deed hij wel.

Na een uur op het strand gekeuveld te hebben, gingen we terug naar de pannekoekenboerderij. Ik besloot om Frits niet in de auto te zetten. Hij moet ook leren in zo’n grote drukte zich rustig te houden. Heel lief bleef hij netjes liggen op zijn plaats en speelde af en toe met zijn zusje Senna.

Al met al een zeer geslaagde dag. Op de terugweg heeft Frits alleen maar liggen slapen en zijn indrukken verwerkt. Het was ook erg leuk om met verschillende baasjes contact te hebben over hun Entlebucher. Hoe werkt dat nou bij de rest? Doet uw Entlebucher soms ook zo gek?

Ook was het erg leuk om de verschillende honden te zien. Het was duidelijk dat Frits nog steeds wat hoog op zijn poten staat en slank gebouwd is, vergeleken bij sommige andere reuen.

De volgende keer dat de clubwandeling is, gaan we zeker weer mee!

We hadden besloten om dit jaar met de auto op vakantie te gaan, niet ver weg, ergens in de buurt. We konden natuurlijk niet ons Fritsje na 3 maanden meteen thuis laten! Dus Frits ging natuurlijk mee!

We hadden een huisje gevonden voor een week in de Belgische Ardennen, waar Frits mee naar toe mocht. De eigenaars van het huisje woonden ook op het terrein en hadden zelf ook een hondje, waar Frits mee kon spelen.

Het huisje besloeg een onderverdieping met een keuken, eetgedeelte, woonkamer en badkamer. We moesten buitenom lopen naar ons slaapvertrek.

De vakantie verliep echter niet zoals we in gedachten hadden. Het heeft de hele week enorm hard geregend. We zijn wel wat plaatsjes wezen bezoeken, maar lekkere wandelingen maken met Frits zat er niet in.

Dus wat doe je dan? Dan leer je de hond nieuwe comando’s aan! Na een week spelen en oefenen is het ons gelukt: Frits weet dat hij moet gaan zitten als we 1 vinger opsteken en dat hij af moet gaan als we twee vingers opsteken! Uren achter elkaar hebben we geoefend en hem beloond met een speeltje, want spelen is hetgeen hij het allerliefste doet.

  Ook zijn we naar het race-circuit Francorchamps geweest, waar Frits heel lief naast ons heeft gezeten en ook de vliegensvlugge motoren heeft zitten volgen.

En hoewel we tot deze vakantie zeer consequent waren in de opvoeding, kwam toch de behoefte naar meer gezelloigheid bij ons naar boven: Frits mocht op de bank!

Doordat we toch veel binnen zaten, is het de kleine doerak gelukt om met zijn lieve puppy-ogen ons ervan te overtuigen dat hij ook lekker op de bank mag liggen. Het enige wat hij voor lief moet nemen, is dan wel dat er met hem gekke dingen gedaan worden. Maar daar schijnt hij zich niks van aan te trekken.

Wel moet er eerlijk bij vermeld worden dat het initiatief van Sanny  kwam. Zeker ’s avonds in bed was het heel koud! Het was hartje zomer, dus de verwarming stond uit en het duurde even voordat deze opgewarmd was. Een alternatief moest gezocht worden: Frits mocht ook onze voeten warmhouden op het bed. Wat een verwend hondje is het toch!

 Maar hij weet dat hij alleen op de bank en het bed mag als wij dat aangeven. Zodra er een grom te horen is, is het meteen over. Frits moet blij zijn met zijn nieuwe plekjes, maar nog wel steeds weten op welke plaats hij staat in de rangorde en dat accepteerd hij erg goed!

Dus ondanks het slechte weer toch nog een erg leuke en vooral productieve week met onze Frits gehad.

Wij hebben Frits bij ons gekregen in mei 2006. Frits was toen ongeveer 8 weken oud. Omdat het onze eerste keer was dat wij een pupje op gingen halen, waren we (achteraf gezien) erg slecht voorbereid op reis gegaan. We hebben moeten stoppen bij een benzinestation om een flesje water te kopen. Frits had zo’n dorst dat hij noodgedwongen uit het kleine dopje moest drinken. Gelukkig voelde hij zich vanaf het allereerste begin erg op zijn gemak in de auto en heeft de reis al slapend op schoot doorgebracht.

Hoewel we allemaal goede voornemens hadden overgenomen uit de boekjes (Uw eerste pup, pup in huis, hondenopvoeden etc.), kwam er weinig van terecht. Ten eerste moest ons kleine Fritsje meteen een halsbandje om (wat hij nog nooit had gehad) en hup dat poepveld op! Vol goede moed gingen we meteen maar staan wachten tot Frits braaf zijn eerste plasje deed buiten in Rotterdam. Maar op een eerste plasje konden we lang gaan wachten. Hij was zo geschrokken van het verkeer en de drukte, dat hij allang vergeten was wat hij ookalweer deed op dat grote veld met al die vreemde mensen en dat rare dunne bandje om zijn nek.

Gevolg: na een uur weer naar binnen en gewoon lekker binnen plassen!

Ja ja, we hebben een hoop geleerd van deze eerste ervaring. Mochten we ooit nog een hondje (erbij) krijgen, hebben we weer nieuwe dingen waar we op zullen moeten letten.

Maar Frits heeft heerlijk geslapen de eerste nacht in zijn bench in de woonkamer. Alleen de eerste twee dagen moesten we om 04.00 ’s nachts eruit, omdat hij zat te huilen. Hoe aandoenlijk was dat! Een ieniemienie bolletje wol in een veel te grote bench met zijn knuffel ‘de eend’.