We reden niet in één keer door naar Italië. We hadden voldoende stops en overnachtingen op zowel de heen- en terugweg, maar aan Frits hadden we geen kind. Wat is hij rustig gebleven in de auto! Hij had dan ook wel genoeg ruimte om af en te zijn benen te strekken of in verschillende posities te gaan liggen. Maar het grootste deel van de tijd lag hij rustig te slapen of keek hij lekker (achterstevoren) naar buiten.

In Italië hadden we een appartement op de begane grond met een eigen stuk tuin voor de hond. Frits vond het wel even spannend zo’n nieuwe omgeving, maar zodra zijn eigen kleedje (nog uit de bench van vroeger) neergelegd was, kwam hij goed tot rust. Hij mocht daar gewoon los rondlopen, maar bleef altijd in de buurt. Vaak ging hij ook in de deuropening van het appartement liggen waar het koeler was, om de boel te bewaken.

We merkten wel dat Frits het logischerwijs veel sneller warm had. Na twee keer een balletje gegooid te hebben moesten we weer een pauze inlassen om oververhitting te voorkomen. Frits zelf zal zijn grens hierin niet zo snel aangeven. Hij doet àlles om te kunnen spelen! Op een gegeven moment hebben we een strand ontdekt waar strandgangers hun honden mee naartoe mochten nemen.

Frits vond het helemaal leuk! Hoewel hij nog nooit eerder echt gezwommen had, ging hij nu wel vrolijk achter het balletje aan de zee in. Het was goed te zien dat hij niet gewend was om te zwemmen. Af en toe kopje onder bij een hoge golf en heel de tijd zwemmen met zijn bek open, waardoor hij flink wat zeewater binnen kreeg, wat voor de nodige darmperikelen zorgde. Hij vond de verkoeling in ieder geval heerlijk, maar het was duidelijk dat hij ronddobberen óp het luchtbed een betere optie vond dan heen en weer zwemmen.

Na een week Italië was het tijd om weer richting Nederland te vertrekken, maar niet voordat we een stop hadden gemaakt in Zwitserland bij het dorpje Entlebuch!!

Zwisterland vonden wij een heerlijk land om in de zomer te kunnen wandelen met de hond. De natuur is prachtig en er is zoveel ruimte waar Frits zich profileerde als een echte Zwitserse Entlebucher Sennenhond. Het was erg leuk voor de foto’s om Entlebuch te bezoeken, maar helaas hebben we geen andere entlebuchers kunnen vinden. Wel  in andere Zwisterse dorpen die we bezocht hebben kwamen we er een paar tegen. Toch werd aan ons vaak gevraagd of Frits een Appenzeller was. De Entlebucher bleek zelfs bij de Zwitserse bevolking niet heel erg bekend te zijn.

Wij zijn in ieder geval enorm enthousiast over deze vakantie. In het begin vonden we het zelf best spannend, want de vakantie zou heel anders worden dan we gewend waren zonder hond. Maar we hebben alle 3 enorm kunnen genieten van elkaar, de omgeving en het weer. Zeker voor herhaling vatbaar in ieder geval!

En wat waren we enorm trots op ons enorm brave, lieve en spontane Entlebuchertje, zo eentje zouden we iedere hondenliefhebber gunnen!

’s Ochtends 9 uur komen we aan in de hal in Bleiswijk waar de tentoonstelling plaats vindt.

We vinden het wel spannend! Frits heeft nog minimaal 1 Zeer goed beoordeling nodig op dit onderdeel om te mogen fokken in de toekomst. 

Op de lijst staat dat er nog een Entlebucher mee doet vandaag, maar dan in de Jonge honden klasse teven: Levefanum Bouska. Wat een toeval! Bouska en Frits blijken allebei dezelfde vader te hebben! Leuk om te zien of ze op elkaar lijken. Ze zijn tenslotte toch halfbroer en halfzus! Echter is er niet zoveel gelijkenis te zien. Bouska en Frits kunnen het goed met elkaar vinden en willen eigenlijk alleen maar spelen.

Frits moet vandaag als eerste Entlebucher de ring in. Sanny was toch wel zenuwachtig. Hoewel we goed het ’staan’ hadden geoefend, blijft Frits nog niet echt mooi in een houding staan, maar we zijn al lang blij als hij een paar minuten stil wil blijven staan.

Frits moet eerst een paar rondjes in de ring lopen. Even werd hij wat enthousiast en begon wat te springen. Maar al snel had hij een goed loop ritme te pakken.

Ook zijn tandjes bekijken en hem betasten ging erg goed. Na nog een paar keer heen en weer gelopen te hebben gaat de keurmeester zitten en dicteert hij zijn bevindingen. Ondertussen doet Frits zijn uiterste best om stil te blijven staan. Wat doet hij het knap!

De keurmeester komt de uitslag vertellen. We hebben een Zeer goed! Die hebben we binnen! Er waren wat op- en aanmerkingen over zijn gangwerk, maar de keurmeester zegt dat dit in de toekomst vast nog wel verbeterd. Hij is nog niet helemaal volgroeid tenslotte zget hij. Wel had hij een bezwaarlijk punt: zijn oren. Frits zijn oren zijn niet mooi rond genoeg. Doordat hij als pup erge flaporen had, zijn zijn oortjes iets wat vergroeid, waardoor hij ze niet bol genoeg draagt. We vinden het erg jammer, maar zijn blij met de beoordeling. Wij vinden zijn gekke flapoortjes juist hartstikke leuk! Omdat we de enige reu waren, werden we automatisch eerste in de klasse. Hij werd niet beste van het ras. halfzus Bouska kreeg een zeer verdiende uitmuntend. Gefeliciteerd!

De hele dag heeft Frits zich verder uitermate goed gedragen. Het testosteron bommetje dat hij af en toe kan zijn, was nergens te bekennen. We hadden juist het idee dat hij zich wat overvallen voelde door de hoeveelheid honden en de omgeving, omdat hij juist extra goed oplette op ons, dicht bij ons ging liggen bij het wachten en erg knuffelig was.

Hieronder is het keuringsrapport te lezen wat we hebben gekregen van keurmeester E. Wieldraaider:

19 maanden oud. Vrij grote reu met een goed hoofd. Donker oog. Goed gebut. Oren zijn wat driehoekig en niet mooi afgerond. Goede beharing. Brand voldoende duidelijk. Voor voldoende gehoekt, achter goed gehoekt. Rug moet vaster worden, ook in gangen moet hij wat vaster worden. 1 zeer goed.

Maandagavond, 20.00 uur.

Het was eindelijk zo ver. Onze groep moest clubexamen doen in de A-Klasse. Het was geen officieel exmanen van Cynophillia. De gevolgde cursus was een vervolg op de Gehoorzame Hond 1 cursus.

Sanny heeft deze cursus met Frits gevolgd en was behoorlijk zenuwachtig. Frits voelde dit ook, want gedurende het hele examen gedroeg Frits zich ook anders dan dat hij normaal deed op het trainingsveld.

Over het algemeen deed Frits het erg goed. Alleen bij de oefening Af en blijf gingen alle honden aan de loop. Uiteindelijk hebben maar twee honden voor deze oefening punten gekregen. Erg jammer, maar niet onoverkomelijk.

Frits is uiteindelijk geslaagd met 91 punten van de 110 te behalen punten!

Ook de rest was allemaal geslaagd. Frits was niet meer de beste hond, maar dat geeft helemaal niet. Hij heeft weer bewezen dat hij de oefeningen goed onder de knie heeft!

Hieronder een specificatie van de oefeningen. Bij elke oefening konden er maximaal 10 punten behaald worden.

1. Voorlangs / Achterlangs lopen: 9 (1 extra commando gegeven)
2. Halthouden: 9 (zit iets scheef)
3. Zit en bestasten: 10
4. Gebit tonen (alleen voortanden): 10
5. Wacht en voor roepen: 8 ( Zit scheef voor en de hond werd vastgehouden)
6. Volgen aan de lijn: 6 ( soms een strakke lijn, snuffelt veel aan de grond, extra commando’s gegeven)
7. Staan: 9 ( extra handhulp)
8. Af en blijf (riem laten vallen, 3m afstand nemen): 0 (hond loopt naar baas)
9. Zit (halve cirkel eromheen aangelijnd): 10
10. Apporteren (Vast en los op commando, 3-5 seconden vasthouden): 10
11. Omgang baas/hond: 10

De najaarswandeling, georganiseerd door de Entlebucherclub, vond dit jaar plaats op het strand ter hoogte van Noordwijkerhout.

Het was onze eerste clubwandeling met Frits. Doordat Jannes zijn enkelband gescheurd had, kon hij helaas niet mee om dit spektakel mee te maken.

Doordat Sanny nogal wat moeite had met het vinden van de ontmoetingsplaats, kwam zij precies op tijd aan op de afgesproken plek. Het startsein om met de wandeling te beginnen was net gegeven.

Wat was het leuk om zoveel Entlebuchers bij elkaar te zien. Reuen, teefjes van alle leeftijden door elkaar. Het exacte aantal honden dat aanwezig was, was bij ons niet bekend. Maar het leken er wel een stuk of 30!

De fokster van Frits, Monique Bertels, en haar dochter waren er ook allebei met (moeder) Body en (zusje) Senna. Hoewel Frits erg opgewonden was, verliep de wandeling richting strand door de duinen erg rustig. Af en toe een beetje trekken aan de riem, maar toch nog wat afwachtend. Ook voor de passerende fietsers op het smalle pad keek Frits niet op of om. Hij gedroeg zich voorbeeldig. Omdat Frits de laatste tijd een redelijk Testosteron-bommetje bleek te zijn, waren we eerst wat huiverig hoe hij zich zou gedragen naar andere reuen. Maar ook hier was niks van te merken de hele dag.

 Toen we eenmaal de klim door de duinen gehad hadden, kwamen we aan op het strand. Alle honden werden losgelaten. Het was erg leuk om te zien dat de honden óf meteen de zee in renden, óf eerst eens gingen snuffelen wie wie nou was. Frits, zo hyperactief als hij soms kan zijn, rende alleen maar als een kip zonder kop van links naar rechts over het strand. Hij schreeuwde nog net niet: VRIJHEID!!

 Eenmaal uitgeraasd werd Frits ook wat socialer en ging hij lekker spelen met de andere honden. Ik maakte me niet druk dat ik hem kwijt zou raken tussen al die entlebuchers. Alle honden waren erg oplettend naar hun baasjes en hielden die dan ook goed in de gaten. Af en toe voelde je een vreemde neus tegen je hand en dan gingen ze snel weer verder zoeken naar de baas die bij hun hoorde.
Doordat het heerlijk weer was, waren er ook veel paarden te vinden op het strand. Ik was even bang dat Frits met ze mee zou lopen, dat is hij immers zo gewend, maar hij had goed door dat Sanny niet te paard was. De paarden hadden vandaag Frits zijn interesse niet. Al die honden die er hetzelfde uitzagen, echter wel!

Frits kon geen genoeg krijgen van het spelen, het zand en zelfs het water! Echt zwemmen deed hij niet, maar pootje baden deed hij wel.

Na een uur op het strand gekeuveld te hebben, gingen we terug naar de pannekoekenboerderij. Ik besloot om Frits niet in de auto te zetten. Hij moet ook leren in zo’n grote drukte zich rustig te houden. Heel lief bleef hij netjes liggen op zijn plaats en speelde af en toe met zijn zusje Senna.

Al met al een zeer geslaagde dag. Op de terugweg heeft Frits alleen maar liggen slapen en zijn indrukken verwerkt. Het was ook erg leuk om met verschillende baasjes contact te hebben over hun Entlebucher. Hoe werkt dat nou bij de rest? Doet uw Entlebucher soms ook zo gek?

Ook was het erg leuk om de verschillende honden te zien. Het was duidelijk dat Frits nog steeds wat hoog op zijn poten staat en slank gebouwd is, vergeleken bij sommige andere reuen.

De volgende keer dat de clubwandeling is, gaan we zeker weer mee!

We hadden een huisje gevonden voor een week in de Belgische Ardennen, waar Frits mee naar toe mocht. De eigenaars van het huisje woonden ook op het terrein en hadden zelf ook een hondje, waar Frits mee kon spelen.

Het huisje besloeg een onderverdieping met een keuken, eetgedeelte, woonkamer en badkamer. We moesten buitenom lopen naar ons slaapvertrek.

De vakantie verliep echter niet zoals we in gedachten hadden. Het heeft de hele week enorm hard geregend. We zijn wel wat plaatsjes wezen bezoeken, maar lekkere wandelingen maken met Frits zat er niet in.

Dus wat doe je dan? Dan leer je de hond nieuwe comando’s aan! Na een week spelen en oefenen is het ons gelukt: Frits weet dat hij moet gaan zitten als we 1 vinger opsteken en dat hij af moet gaan als we twee vingers opsteken! Uren achter elkaar hebben we geoefend en hem beloond met een speeltje, want spelen is hetgeen hij het allerliefste doet.

  Ook zijn we naar het race-circuit Francorchamps geweest, waar Frits heel lief naast ons heeft gezeten en ook de vliegensvlugge motoren heeft zitten volgen.

En hoewel we tot deze vakantie zeer consequent waren in de opvoeding, kwam toch de behoefte naar meer gezelloigheid bij ons naar boven: Frits mocht op de bank!

Doordat we toch veel binnen zaten, is het de kleine doerak gelukt om met zijn lieve puppy-ogen ons ervan te overtuigen dat hij ook lekker op de bank mag liggen. Het enige wat hij voor lief moet nemen, is dan wel dat er met hem gekke dingen gedaan worden. Maar daar schijnt hij zich niks van aan te trekken.

Wel moet er eerlijk bij vermeld worden dat het initiatief van Sanny  kwam. Zeker ’s avonds in bed was het heel koud! Het was hartje zomer, dus de verwarming stond uit en het duurde even voordat deze opgewarmd was. Een alternatief moest gezocht worden: Frits mocht ook onze voeten warmhouden op het bed. Wat een verwend hondje is het toch!

 Maar hij weet dat hij alleen op de bank en het bed mag als wij dat aangeven. Zodra er een grom te horen is, is het meteen over. Frits moet blij zijn met zijn nieuwe plekjes, maar nog wel steeds weten op welke plaats hij staat in de rangorde en dat accepteerd hij erg goed!

Dus ondanks het slechte weer toch nog een erg leuke en vooral productieve week met onze Frits gehad.

Hoewel we gewend waren dat we met elkaar meegingen naar cursus, bleek dat dit nu iets te verwarrend was voor Frits. Frits was gewend om op het terrein te trainen met Sanny en luisterde dus niet goed naar Jannes in de les. Gevolg: Sanny mocht niet meer mee! Meteen hebben we de beslissing genomen dat Jannes deze cursus nog zou afronden en dat hierna Sanny alle gehoorzaamheidscursussen zal volgen met Frits.

Gelukkig bleef de groep redelijk hetzelfde wat betreft samenstelling, wat gezellig was en de honden kenden elkaar.

Bij deze cursus werd er een officieel Cynophilia examen afgelegd door een officiële examinator en een bijbehorend theorie examen.

Jannes moest op een zaterdag (31 maart 2007) ’s ochtends om 9 uur examen doen. Stiekem was hij toch best zenuwachtig en hij was bang dat Frits alleen maar gek zou doen.

Het tegendeel was weer waar!

Frits heeft zich weer fantastisch gedragen en bewezen dat het een hond is die het leuk vind om samen met de baas nieuwe dingen te leren en te gehoorzamen. Frits bleek weer de beste van de groep te zijn en heeft het maximale aantal te behalen punten gehaald, namelijk 23!! Natuurlijk was Jannes ook mega trots! Hij kreeg ook van Cynophilia een officieel diploma en mocht als ‘beste van de groep’ zijn beleveingen beschrijven in het clubblad!

 De volgende oefeningen heeft Frits moeten doen:

Auto:

• Blijven in de auto
• Uit de auto halen

Veld:

• Meelopen zonder trekken
• Zit
• Af
• Examinator en baas geven elkaar de hand, terwijl de hond rustig blijft zitten
• Spelen
• Negeren van fietsers en trimmers
• Aan paal vastbinden en blijf
• Wachten aan de stoeprand
• Lopen naast de Fiets
• Komen

Binnen:

• Iets uit de bek halen
• Op tafel tillen
• Oren, keel poten en bek bekijken
• Snuitbandje
• Liggen (Flat)
• Voederbak
• Plaats leggen

Algemeen:

• Gedrag t.a.v. andere honden
• Gedrag baas t.o.v. de hond

We hebben er uiteindelijk toch voor gekozen om over te stappen naar de cursussen bij de Kynologen Club Rotterdam.

Doordat we niet de puppycursus hier hebben gevolgd, moesten we beginnen bij de cursus ‘Gehoorzame hond basis‘.

(De cursus is bedoeld om de verstandhouding tussen baas en hond op een niveau te krijgen, dat de hond door zijn gedrag op een sociaal verantwoorde wijze in de maatschappij zijn plaats kan innemen. Dat wil zeggen, de hond veroorzaakt een minimum aan overlast voor de omgeving.)

Wij waren van mening dat Frits naar ons allebei even goed moest leren luisteren, waardoor we hadden besloten om de cursussen af te wisselen. Nu was het dus Sanny’s beurt om naar de hondenschool te gaan.

Op de kynologenclub werken we met een vaste groep en twee vaste begeleiders, Liesbeth en Vivian.

Frits moest in het begin erg wennen aan het terrein en aan zijn nieuwe roedel. Maar gelukkig leerde hij snel en vond hij het werken erg leuk.

We moesten een klein examen hiervoor doen, met een theorie-examen, wat een voorbereiding was op het echte officiële ‘Cynophilia’ examen.

 (De theorie is bedoeld om de cursisten een theoretische uitleg te geven over het functioneren van de hond. Tevens staan er richtlijnen in voor gedrag en verzorging van een hond. De theorie is een volledig onderdeel van de cursus.)

Frits bleek de beste van de groep te zijn! Hoewel wij zelf dachten dat hij enorm vervelend was, heeft hij zich nog heel erg netjes gedragen! Één foutje hebben we helaas gemaakt, maar dat kwam doordat we de oefening anders moesten uitvoeren van de examinator dan we gewend waren in de les.

Het was heel fijn om te merken dat door deze cursus bepaalde commando’s bevestigd waren (zoals ‘zit’ en ‘af’) en het was ook leuk om nieuwe dingen te leren (snuitbandje, wachten, wandelen zonder trekken). Maar voornamelijk hebben we geleerd op welke manier je goed met je hond om kan gaan en hem nieuwe dingen kan leren op een manier die voor beiden leuk is.

Op naar de vervolgcursus!

Gelukkig konden alle honden uit het nest die dag komen! Het zou de eerste keer zijn dat alle honden uit het nest weer samen te zien zouden zijn. Reuze benieuwd was ik! Frits was immers altijd wat tenger gebouwd. We haden het idee dat hij iets te klein en te dun zou zijn.

Maar nee hoor! Frits was bijna zelfs de grootste van het stel!

De honden moesten in het begin even aan elkaar wennen. Er werd hier en daar een snauw uitgedeeld. Maar later konden ze heel even los in de ring met elkaar spelen en toen bleek dat ze allemaal gewoon leuk met elkaar om konden gaan.

 Al onze honden kwamen uit de de jeugdklasse. Dit hield in, dat de honden nog jong genoeg waren dat een handlings foutje vast door de vingers werd gezien door de keurmeester. Echter bleek de keurmeester toch wel streng te zijn!

De 3 reuen, Frits, Figo en Sengo (ook in deze volgorde te zien op de foto) moesten samen uit komen in de klasse. Het was erg spannend vor ons, omdat dit de eerste keer zou zijn dat de beoordeling mee zouden tellen volgens het fokreglement.

Frits zou netjes in de ring moeten lopen en braaf zijn tandjes laten zien. Gelukkig mag er voer mee de ring in, en waren ze alle 3 erg lief. Alleen Sengo was nog wat onwennig bij de keurmeester.

Alle 3 de reuen kregen de beoordeling ‘zeer goed’! Hoera! Een andere Entlebucher kwma op de 1e plaats, Figo op de 2e plaats, Frits op de 3e plaats en Sengo op de 4e plaats.

Ook de dames presteerden goed in de ring! Het was duidelijk te zien dat Monique het meest ervaren van ons de ring in ging. Ze werd dan ook 2e met Senna! Sari werd 3e, met helaas alleen een ‘goed’ beoordeling, maar ze deed het hartstikke goed!

De hele dag hebben we gezellig met elkaar en de honden doorgebracht. Het was erg gezellig en zeker de moeite waard!

Op naar de 3e keuring, om Frits zijn 2e ‘zeer goed‘ hopenlijk te behalen!

Doordat de keurmeester Zwisterse is, is het keuringsrapport in het Duits, wat zich hieronder bevind:

Keurmeester Mevr. L. Mach 

Temperamentvolle junge Rude. Noch sehr Ringsungewohnt. Oberste grosse Grenze. Annehmbares Farbe. Etwas wenig weiß am Kopf. Korrektes format, jedoch etwas feine Knochen. Kopf zum Korper passend. Sehr kleines Augen. Schare. Noch jugendliche Bewegung.

Steeds vaker hebben we het erover gehad: Omdat het ras nog zo weinig te zien is, lijkt het ons toch wel erg leuk om Frits later als dekreu in te zetten.

Echter gaat dat natuurlijk niet zomaar. Er staan heel wat regels in het fokreglement waar de honden aan moeten voldoen, waaronder in het bezit zijn van minimaal twee officiele beoordelingen van keurmeesters betreffende het exterieur van de hond. Dat betekende: Op naar de hondenshow!

Frits mag uitkomen in de baby-klasse. De beoordelingen hiervoor tellen nog niet officieel mee, maar je komt wel te weten of het zin heeft om überhaupt verder te gaan met dit soort shows. Te behalen zijn de beoordelingen:

• niet belovend
• belovend
• veelbelovend

Omdat de show plaatsvond in Ahoy Rotterdam, hadden wij alleen maar een kleedje bij ons en een bak met water. We moesten om 09.00 aanwezig zijn. De keuringen begonnen een uurtje later. Wij hadden niet de kleine lettertjes gelezen van het showreglement, waarin staat dat de honden die deelnemen aan de keuringen niet eerder weg mogen dan 15.00 ’s middags! Dat zou dus een erg lange dag worden…

Frits was de enige Entlebucher die deelnam in de babyklasse, waardoor hij automatisch de titel ‘Beste baby van het ras‘ kreeg. Ook kreeg hij de beoordeling ‘zeer belovend’ van de keurmeester en eindigde natuurlijk op de 1e plaats.

Dit betekende, dat wij ook in de erering uit moesten komen met alle andere honden die deze titel ook gekregen hebben. Met z’n allen zouden we strijden om de titel: Beste baby van de show.

Zo onervaren als wij waren, wisten we eigenlijk helemaal niet dat de hondjes al netjes moesten ’staan’ in showhouding. Frits dartelde dan ook vrolijk in het rond. We zaten nieteens bij de beste 10!

Maar dat maakte allemaal niks uit. We waren reuze blij dat Frits in ieder geval potentie had en dat het zin had om in de toekomst voor de twee beoordelingen te gaan die nodig zijn om te mogen fokken.

Hieronder is een kort fragment te zien van Frits bij zijn keuring en in de erering.

Samen met nog veel andere pups is Jannes begonnen aan deze puppycursus. En hij had zijn handen vol aan die kleine doerak! Frits was meteen gek op ravotten in de bosjes en tussen de plantjes, wat natuurlijk niet mocht op cursus!

Wij hadden afgesproken dat we in het begin allebei mee zouden gaan naar de cursus, zodat we beiden zouden weten wat we thuis moesten doen. En gelukkig maar! De cursus leerde ons inzicht te krijgen in hoe de hond leert en we leerden hoe we de pup op de goede manier moesten belonen.

Frits heeft ook in zijn socialisatie periode veel gehad aan deze cursus. Hier kwam hij immer elke week in aanraking met andere pups. Zeker toen hij op een gegeven moment los met ze mocht spelen.

Op deze cursus heeft Frits geleerd:

• wat zijn naam is
• zitten
• liggen
• hierkomen
• spelen met de baas
• loslaten van het speeltje

Uiteraard werd deze puppycursus na 12 weken afgesloten met een theorie-examen. Voor deze pups werd nog geen praktijkexamen gehouden. We kregen wel een advies mee voor komende trainingen.

 Frits is geslaagd met een 8,5!

Hieronder een filmpje van Frits op zijn 1e keer puppycursus