7 oktober 1007

De najaarswandeling, georganiseerd door de Entlebucherclub, vond dit jaar plaats op het strand ter hoogte van Noordwijkerhout.

Het was onze eerste clubwandeling met Frits. Doordat Jannes zijn enkelband gescheurd had, kon hij helaas niet mee om dit spektakel mee te maken.

Doordat Sanny nogal wat moeite had met het vinden van de ontmoetingsplaats, kwam zij precies op tijd aan op de afgesproken plek. Het startsein om met de wandeling te beginnen was net gegeven.

Wat was het leuk om zoveel Entlebuchers bij elkaar te zien. Reuen, teefjes van alle leeftijden door elkaar. Het exacte aantal honden dat aanwezig was, was bij ons niet bekend. Maar het leken er wel een stuk of 30!

De fokster van Frits, Monique Bertels, en haar dochter waren er ook allebei met (moeder) Body en (zusje) Senna. Hoewel Frits erg opgewonden was, verliep de wandeling richting strand door de duinen erg rustig. Af en toe een beetje trekken aan de riem, maar toch nog wat afwachtend. Ook voor de passerende fietsers op het smalle pad keek Frits niet op of om. Hij gedroeg zich voorbeeldig. Omdat Frits de laatste tijd een redelijk Testosteron-bommetje bleek te zijn, waren we eerst wat huiverig hoe hij zich zou gedragen naar andere reuen. Maar ook hier was niks van te merken de hele dag.

 Toen we eenmaal de klim door de duinen gehad hadden, kwamen we aan op het strand. Alle honden werden losgelaten. Het was erg leuk om te zien dat de honden óf meteen de zee in renden, óf eerst eens gingen snuffelen wie wie nou was. Frits, zo hyperactief als hij soms kan zijn, rende alleen maar als een kip zonder kop van links naar rechts over het strand. Hij schreeuwde nog net niet: VRIJHEID!!

 Eenmaal uitgeraasd werd Frits ook wat socialer en ging hij lekker spelen met de andere honden. Ik maakte me niet druk dat ik hem kwijt zou raken tussen al die entlebuchers. Alle honden waren erg oplettend naar hun baasjes en hielden die dan ook goed in de gaten. Af en toe voelde je een vreemde neus tegen je hand en dan gingen ze snel weer verder zoeken naar de baas die bij hun hoorde.
Doordat het heerlijk weer was, waren er ook veel paarden te vinden op het strand. Ik was even bang dat Frits met ze mee zou lopen, dat is hij immers zo gewend, maar hij had goed door dat Sanny niet te paard was. De paarden hadden vandaag Frits zijn interesse niet. Al die honden die er hetzelfde uitzagen, echter wel!

Frits kon geen genoeg krijgen van het spelen, het zand en zelfs het water! Echt zwemmen deed hij niet, maar pootje baden deed hij wel.

Na een uur op het strand gekeuveld te hebben, gingen we terug naar de pannekoekenboerderij. Ik besloot om Frits niet in de auto te zetten. Hij moet ook leren in zo’n grote drukte zich rustig te houden. Heel lief bleef hij netjes liggen op zijn plaats en speelde af en toe met zijn zusje Senna.

Al met al een zeer geslaagde dag. Op de terugweg heeft Frits alleen maar liggen slapen en zijn indrukken verwerkt. Het was ook erg leuk om met verschillende baasjes contact te hebben over hun Entlebucher. Hoe werkt dat nou bij de rest? Doet uw Entlebucher soms ook zo gek?

Ook was het erg leuk om de verschillende honden te zien. Het was duidelijk dat Frits nog steeds wat hoog op zijn poten staat en slank gebouwd is, vergeleken bij sommige andere reuen.

De volgende keer dat de clubwandeling is, gaan we zeker weer mee!