Het was weer zo ver: Frits zou deze zomer voor de tweede keer meegaan op vakantie. Het wordt wel een andere vakantie dan de eerste in de Ardennen. We gaan namelijk naar Italië! Omdat het weer daar erg warm zou zijn, hadden we de nodige voorbereidingen getroffen: Speciale plek voor frits in de auto waar de ventilatoren Frits ook nog konden bereiken, een speciale Gell-halsband die zijn halsslagaders koel houdt en hier ook eeen gell-kleedje van ter verkoeling. Alles was ingeladen en we konden vertrekken!

We reden niet in één keer door naar Italië. We hadden voldoende stops en overnachtingen op zowel de heen- en terugweg, maar aan Frits hadden we geen kind. Wat is hij rustig gebleven in de auto! Hij had dan ook wel genoeg ruimte om af en te zijn benen te strekken of in verschillende posities te gaan liggen. Maar het grootste deel van de tijd lag hij rustig te slapen of keek hij lekker (achterstevoren) naar buiten.

In Italië hadden we een appartement op de begane grond met een eigen stuk tuin voor de hond. Frits vond het wel even spannend zo’n nieuwe omgeving, maar zodra zijn eigen kleedje (nog uit de bench van vroeger) neergelegd was, kwam hij goed tot rust. Hij mocht daar gewoon los rondlopen, maar bleef altijd in de buurt. Vaak ging hij ook in de deuropening van het appartement liggen waar het koeler was, om de boel te bewaken.

We merkten wel dat Frits het logischerwijs veel sneller warm had. Na twee keer een balletje gegooid te hebben moesten we weer een pauze inlassen om oververhitting te voorkomen. Frits zelf zal zijn grens hierin niet zo snel aangeven. Hij doet àlles om te kunnen spelen! Op een gegeven moment hebben we een strand ontdekt waar strandgangers hun honden mee naartoe mochten nemen.

Frits vond het helemaal leuk! Hoewel hij nog nooit eerder echt gezwommen had, ging hij nu wel vrolijk achter het balletje aan de zee in. Het was goed te zien dat hij niet gewend was om te zwemmen. Af en toe kopje onder bij een hoge golf en heel de tijd zwemmen met zijn bek open, waardoor hij flink wat zeewater binnen kreeg, wat voor de nodige darmperikelen zorgde. Hij vond de verkoeling in ieder geval heerlijk, maar het was duidelijk dat hij ronddobberen óp het luchtbed een betere optie vond dan heen en weer zwemmen.

Na een week Italië was het tijd om weer richting Nederland te vertrekken, maar niet voordat we een stop hadden gemaakt in Zwitserland bij het dorpje Entlebuch!!

Zwisterland vonden wij een heerlijk land om in de zomer te kunnen wandelen met de hond. De natuur is prachtig en er is zoveel ruimte waar Frits zich profileerde als een echte Zwitserse Entlebucher Sennenhond. Het was erg leuk voor de foto’s om Entlebuch te bezoeken, maar helaas hebben we geen andere entlebuchers kunnen vinden. Wel  in andere Zwisterse dorpen die we bezocht hebben kwamen we er een paar tegen. Toch werd aan ons vaak gevraagd of Frits een Appenzeller was. De Entlebucher bleek zelfs bij de Zwitserse bevolking niet heel erg bekend te zijn.

 

Wij zijn in ieder geval enorm enthousiast over deze vakantie. In het begin vonden we het zelf best spannend, want de vakantie zou heel anders worden dan we gewend waren zonder hond. Maar we hebben alle 3 enorm kunnen genieten van elkaar, de omgeving en het weer. Zeker voor herhaling vatbaar in ieder geval!

En wat waren we enorm trots op ons enorm brave, lieve en spontane Entlebuchertje, zo eentje zouden we iedere hondenliefhebber gunnen!