De Entlebucher Sennenhond is een prachtige, middelgrote, van oorsprong Zwitserse hond. In het Alpengebied werd de hond gebruikt voor het hoeden van het vee en het bewaken van het erf.

Later, in het midden van de twintigste eeuw, werd de hond vanwege zijn bijzondere eigenschappen als gezelschapsdier en familiehond gehouden.

Met zijn mooie tekening, zijn stabiele karakter, eigenzinnigheid en levenslust is het een mooie karakteristieke hond voor buitenleven!

Onderstaande informatie is ook te vinden in De grote hondenencyclopedie, van Esther Verhoef.

Uiterlijke kenmerken

Entlebuchers hebben een tamelijk gestrekte romp. Het lichaam is iets langer dan hoog; de verhouding tussen de schouderhoogte en romplengte is 8:10. De borst is diep en breed en de rug is recht en sterk. De staart is bij een klein deel van de honden kort van nature, maar werd vroeger gecoupeerd. Tegenwoordig hebben de Entlebuchers een lange, iets gekrulde staart met een wit puntje op het uiteinde.

Er is een duidelijke overgang zichtbaar van de schedel en wangen naar de snuit. De hoog aangezette, aan de uiteinden afgeronde oren zijn driehoekig van vorm, niet te groot en ze worden hangend tegen het hoofd aan gedragen. De ogen zijn tamelijk klein en hebben een levendige uitdrukking.

Reuen hebben een schouderhoogte die ligt tussen de 44 en 50 cm. Bij teven is dit 42 tot 48 cm.

De vacht is kort, hard en glanzend. De entlebucher wordt uitsluitend gefokt in een zwarte grondkleur met tankleurige en symmetrische witte aftekeningen. Het wit moet aanwezig zijn op het gezicht, de hals, borst en voeten. Het tan (dat kan variëren van roestbruin tot geel) bevindt zich aan de benen, weerskanten van de snuit en wangen, boven de ogen, aan de buik, onder de staart en aan weerszijden van de borst. De neus is zwart.

Aard

Entlebuchers zijn levendige en temperamentvolle honden met een scherpe intelligentie en een opgewekte aard. Ze hebben een evenwichtig en stabiel karakter en zijn moedig en sober. Dit ras hoort niet in een kennel thuis. Ze zijn graag buiten, maar dan wel samen met de baas.

De honden gaan over het algemeen goed om met soortgenoten en kinderen. Hier moet dan wel een goede socialisatie ten grondslag liggen.

Omgang

Entlebuchers leren vrij snel nieuwe commando’s aan en vinden het vaak erg leuk om opdrachten uit te voeren. Afwisseling en uitdaging houden hem wakker én gemotiveerd. De honden reageren het beste op een evenwichtige en lifdevolle opvoeding, waarbij de baas consequent blijft.

De honden hebben veel beweging en bezigheid nodig. Desalniettemin wordt het ras voornamelijk als gezeldschapshond gehouden.